terug

(2016)

Willem-Frederik Vander Poorten en Jolien de Bouw

VIDEO: 24 min.

Willem en Jolien trokken van de Lichtstad naar het platteland om er geitenkaas te produceren. Wij gingen kijken hoe ze het boeren.

februari 2016

We zijn op bezoek bij Jolien en Willem in Vigneux-Hocquet, een boerengat in de streek van Picardië. Enkele maanden geleden trokken ze van Parijs naar hier om een geitenboerderij te starten. Willem verkocht z'n marketingbedrijf. Jolien geeft nog steeds enkele dagen per week les in Parijs, maar ook zij is van plan om in de toekomst fulltime te gaan boeren. We hebben een gesprek over ondernemen en hun nieuwe leven op het Franse platteland.

“Waar zijn we eigenlijk met bezig?” Die vraag gonsde door de hoofden van Jolien en Willem toen ze op reis waren in Brazilië. Het leven op het ritme van de natuur opende hun ogen. Ze kwamen er tot het besef dat ze geen zin hadden om de rest van hun leven carrière te maken in de dienstensector.

Ik ben nogal rap verveeld en als ge voor een bedrijf werkt dat niet van u is, dan zit ge daar na een paar maanden en denkt ge: ja, wat doe ik hier?

- Willem-Frederik

Terug in Parijs sturen ze elkaar regelmatig annonces van leuke boerderijen. Niet veel later zakken ze een eerste keer af naar Picardië. Bij de tweede boerderij die ze bezoeken slaat de vonk over. Willem verkoopt z'n marketingbedrijf en de akte wordt getekend.

Anonieme groenten

Hun nieuwe leven verschilt nogal van dat in Parijs. Elke dag gaan ze twee maal met de geiten wandelen. De rest van hun tijd gaat haast volledig naar de renovatie van het huis. Binnen enkele maanden willen ze de productie van geitenkaas, groenten en fruit opstarten. Die gaan ze, samen met producten van andere lokale boeren, op de markten van grote steden verkopen.

Willem en Jolien aan het zagen

Jolien en Willem hebben veel respect voor de boeren uit de streek. Het zijn mensen met enorm veel kennis en kunde. Toch oogt hun economische situatie alles behalve rooskleurig.

Willem waagt zich aan een analyse én oplossing. Hij gelooft niet dat het systeem waarbij boeren verkopen aan grote bedrijven die op hun beurt doorverkopen aan supermarkten nog leefbaar is. Hij pleit voor het invoeren van een distributietaks. Per distributiepunt zou je een belasting moet betalen. Zo zou het interessanter zijn om bij je buur te gaan winkelen dan in een supermarkt 'anonieme groenten' te gaan kopen. Het creëeren van een meer lokaal verankerde dynamiek zou bovendien een antwoord kunnen bieden op de massale leegloop van de dorpen.

Wij hebben eigenlijk nooit een finaal product gemaakt. En misschien is dat bij veel mensen een gemis in hun bestaan, dat die nooit met een eigen product bezig zijn, maar altijd met een product van iemand anders.

- Willem-Frederik
Duurzaam boeren

Zelf willen ze zoveel mogelijk autonoom leven, van de groenten en melkproducten uit hun tuin. Ook op andere vlakken streven ze een duurzame levensstijl na. Voor Willem is het vooral een kwestie van "recht in de spiegel te kunnen kijken." Bij de verbouwingen letten ze dan ook op hun materiaalkeuze, al is het op dat vlak soms afwegen tussen duurzaamheid en budget. Een nadeel van het plattelandsleven vinden ze het bijna verplichte gebruik van de auto. En dan zijn er nog die onvermijdelijke supermarkten. In Parijs gingen ze altijd naar kleine biowinkels, maar "hier moet je het vooral weten zijn."

Willem draagt een geit

De timing van hun businessplan hebben ze al enkele keren mogen bijstellen. De natuur werkt niet volgens hetzelfde ritme als een bedrijf. Ze ontsnappen dan ook niet aan kleine momenten van paniek. Hun gevonden remedie: “Er niet teveel over nadenken. En je niet laten leiden door de angsten van andere mensen."

Het is wel zo dat als je een beetje duurzaam wil verbouwen je er wat geld moet willen tegenaan smijten.

- Jolien

De boerderij is geen eindpunt. Willem droomt ervan om binnen enkele jaren een winkeltje met lokale streekproducten te kunnen openen in Parijs.

Maar het kan ook anders lopen, weet Jolien, en dat zou ze evenzeer prima vinden.

Jolien: “Gewoon de rest van ons leven geiten houden en hier in het veld wat lopen.”
Willem: “Het hangt er vanaf he, als die geiten hier alles kapot maken ...”
Jolien: “Dan vliegen ze.” (lacht)

Bio

Willem-Frederik studeerde Wijsbegeerte in Gent. Hij belandde nadien in Parijs waar hij een marketingbedrijf oprichtte. Jolien studeerde journalistiek in Mechelen. Ze geeft enkele dagen per week Nederlands aan de Sorbonne.

Blijf op de hoogte van La Grange aux Belges via de website of Facebookpagina.

De muziek uit de reportage is gemaakt door Willem-Frederik. Beluister de twee tracks: